[NEW] Sacramento Web Deisgn HQ | change org ผบทบ – POLLICELEE

change org ผบทบ: นี่คือโพสต์ที่เกี่ยวข้องกับหัวข้อนี้

Planet can sometimes seem like the last area you ‘d wish to be. Without a doubt, a number of travelers have developed creative methods to move civilization off this planet.

It’s not a surprise: The guarantee of a far better life in the mystical beyond can be seductive. But the reality is the a lot more we learn about out there the a lot more we recognize exactly how special it is below. The very first astronauts to look from room back at Earth, a “pale blue dot, the only home we’ve ever understood,” as scientist Carl Sagan when created, saw a gorgeous, fragile globe that is flawlessly matched to the bounty of life it supports.

“When I sought out and saw the Planet turning up on this really raw, batter lunar horizon, a Planet that was the only shade that we could see, an extremely delicate looking Earth, an extremely fragile looking Planet, I was right away practically gotten over by the idea that below we came all by doing this to the Moon, and also yet one of the most considerable thing we’re seeing is our very own house world, the Earth,” claimed William Anders, a crew member on Apollo 8, the initial crewed mission to the Moon.

We can take deep, cleaning breaths

Referred to as the Red Planet due to the corrosion particles in its soil that offer it a red shade, Mars has actually always fascinated the human mind. What would certainly it resemble to live on this not-so-distant world, numerous have wondered? Someday, astronauts will certainly figure out. However we know already that living there would certainly require some significant changes. No longer would certainly we be able to take long, deep breaths of nitrogen- and oxygen-rich air while a mild springtime breeze grazes the skin. Without a spacesuit offering necessary life support, humans would have to inhale carbon dioxide, a hazardous gas we normally breathe out as a waste product. On top of that, the slim Martian atmosphere (100 times thinner than Earth’s) and also lack of an international magnetic field would leave us vulnerable to harmful radiation that harms cells and also DNA; the low gravity (38% of Planet’s) would deteriorate our bones. Besides the difficulties our bodies would certainly withstand, it would simply be much less fun to live on Mars. Summer journeys to the beach? Forget them. On Mars, there’s a lot of sand, however not a single swimming hole, much less a lake or ocean, as well as the ordinary temperature level is around minus 81 levels Fahrenheit (minus 63 degrees Celsius). Even the hardiest people would certainly find the Martian environment to be a drag.

There’s solid ground to base on

Earth has grassy fields, tough hills and icy glaciers. However to reside on the Sunlight, we ‘d have to kiss all solid ground farewell. The Sun is a giant sphere of plasma, or super-heated gas. If you tried to stand on the Sunlight’s visible surface, called the photosphere, you would certainly drop right through, concerning 205,000 miles (330,000 kilometers) till you reached a layer of plasma so compressed, it’s as thick as water. Yet you would not float, because you ‘d be squashed by the pressure there: 4.5 million times stronger than the deepest factor in the sea. Prepare yourself for a fast descent, as well. The Sunlight’s gravity is 28 times stronger than Earth’s. Thus, a 170-pound (77-kilogram) grown-up on Earth would consider an additional 4,590 extra pounds (2,245 kgs) at the Sun. That would feel like putting on an SUV on your back! If a person managed to float in the photosphere, however, it could obtain a little warm. The temperature level there is around 10,000 levels Fahrenheit (5,500 Celsius), regarding 5 to 10 times hotter than lava– yet, not virtually the best temperature level on the Sunlight. Don’t fret, however, there would certainly be a break of 3,000 degrees Fahrenheit (1,600 levels Celsius) if you discovered a sunspot, which is a “amazing” region developed by extreme magnetic fields. These problems would have also one of the most brave adventurers longing for the comforts of residence

The periods go round as well as round

Since the beginning of recorded background, people have tracked as well as commemorated nature’s shift from the barren days of wintertime, to the fantastic glow of springtime, to the countless days of summertime, and so forth. Seasons come from a world’s tilt on its axis (Planet’s is 23.5 degrees), which ideas each hemisphere either towards or away from the warm of the Sun throughout the year. Venus, barely slanted on its axis, has no seasons, though there are tips that it may have once looked as well as behaved just like Planet, consisting of having seas covering its rocky surface area. However nowadays, our surrounding planet has an ambience so thick (55 times denser than Planet’s) it helps keep Venus at a hot 900 degrees Fahrenheit (465 degrees Celsius) all year– that’s hotter than the most popular home stove. This oppressive environment additionally blots out the skies, making it difficult to stargaze from the surface area. Yet Venus isn’t all negative. Regardless of the poor quality of life, there is one benefit of living there: The Venusian year (225 Earth days) is shorter than its day (243 Earth days). That implies you can celebrate your birthday celebration everyday on Venus!

Its gravity does not turn us right into noodles

Capturing the creativities of researchers as well as sci-fi authors alike, great voids are extremely small things that do not let any kind of light escape. The surface area of a great void is an area called the “event horizon,” a limit beyond which absolutely nothing can ever before return. Even if we were fortunate sufficient to have a spaceship that might take a trip to a relatively neighboring great void, its gravity is so solid that approaching too close would stretch and press the spacecraft and also everybody inside it into a noodle shape– a fate scientists call “spaghettification.” Making issues also weirder, time ticks by a lot more gradually around a great void. To somebody seeing from far as a spaceship fell under the occasion perspective, the vehicle would certainly show up to decrease extra the more detailed it obtained– as well as never ever quite arrive. Thankfully, there are no known black holes at Planet or throughout the planetary system, so we’re secure for now. And also we’re lucky that Planet has simply the right amount of gravity– enough so we don’t go flying away, but not so much that we can’t stand and also run around.

We can take pleasure in a positive wind

Jupiter’s impressive swirls of colorful cloud bands may make this planet an enticing getaway destination … for skydivers. They would certainly require to bring along their own oxygen, since Jupiter’s environment is made primarily of hydrogen and also helium (same as our Sun), with clouds of primarily ammonia. Descending with Jupiter’s clouds is for the most severe thrill seekers. Provided the world’s solid gravity and also super-fast rotation on its axis compared to Earth (10 hours vs. 24 hours), a skydiver would certainly tumble 2.5 times faster than they would in the world, while obtaining knocked around by winds surging between 270 and 425 miles per hr (430 to 680 kilometers per hour). Jupiter’s winds make Earth’s greatest classification hurricane seem like a breeze, as well as its lightning strikes depend on 1,000 times a lot more effective than ours. Even if a skydiver does make it via the numerous miles, or kilometers, of ambience, plus crushing air pressure as well as extreme warm, it’s not clear they’ll get to a strong surface. Scientist do not recognize yet whether Jupiter, a gigantic world that can fit 1,300 Earths inside of it, has a strong core. Having solid ground to stand is beginning to seem like a deluxe.

It’s a sparkling globe of blue, white and environment-friendly

In position where sea tides are highest possible in the world, the difference in between reduced and high tide has to do with 50 feet (15 meters). Compare that to Io. This moon of Jupiter is caught in a tug-of-war in between the world’s huge gravity as well as the pulling of two surrounding moons, Europa and also Ganymede. These forces cause Io’s surface to on a regular basis bulge up and down by as much as 330 feet (100 meters)– and also we’re talking about rock, not water. All this activity has consequences: Io’s inside is really hot, making this moon the most volcanically energetic world in the planetary system. Io, which from space looks like a musty cheese pizza, has thousands of volcanoes. Some emerge lava fountains lots of miles (or kilometers) high. Between all the lava, a thin sulfur dioxide ambience as well as extreme radiation from close-by Jupiter, Io does not offer much of a coastline vacation for people.

It’s obtained clear skies, bright days as well as water we can swim in

If there is one location in the universe we understand of that could take on Earth as a house for human beings, Titan is it. This satellite of Saturn is the second biggest moon in our planetary system after Ganymede. Titan is in some means the most comparable globe to ours that we have actually found. Its thick atmosphere would certainly remind us of home, though the atmospheric pressure there is somewhat more than Earth’s. The ambience would certainly protect human beings against harmful radiation. Like Planet, Titan likewise has clouds, rain, lakes and rivers, and also a subsurface ocean of salted water. Even the moon’s surface and landscape look strangely comparable to some parts of Planet. While Titan appears encouraging, it has major flaws. Principal amongst them is oxygen– there isn’t any in the ambience. And also those lovely rivers as well as lakes? They’re made from liquid methane. So do not pack your swimwear just yet; our bodies are denser than the methane, so they ‘d sink like stones. Another thing you would certainly miss on Titan is seeing the Sun over your head, spectacular versus an azure skies. Not only is Titan much further from the Sun than is Earth, its hazy environment lowers the sunshine, making daytime appear like golden on Earth.

Dry land exists! And also the whole world isn’t surrounded under miles of ice

Jupiter’s moon Europa is just one of the most effective locations to search for life past Planet. It might harbor extra liquid water than all of Planet’s oceans incorporated. Simply picture yourself basing on a cozy, sandy coastline, admiring the sunlight shimmering on a sea that gets to from perspective to perspective. And then prepare to be dissatisfied. Europa’s ocean is international. It has no coastline. No coast. Only sea, all the way around. Sunlight doesn’t twinkle on the water and also there are no waves due to the fact that Europa’s ocean is concealed under miles– probably 10s of miles– of ice that encloses the whole moon. Europa is additionally tidally locked, indicating if an individual stood on its Jupiter-facing side (like our Moon, one hemisphere always faces its moms and dad planet), the solar system’s largest earth would loom overhead as well as never set. A superb setting for an enchanting walk? No. Europa has a virtually nonexistent ambience and completely cool temperature levels ranging from about minus 210 to minus 370 levels Fahrenheit (minus 134 to minus 223 levels Celsius). A spacesuit might aid with the temperature level and also pressure, however it can’t secure against those bothersome atomic particles caught in Jupiter’s magnetic field, endlessly lashing Europa with such energy that they can blow up apart molecules and ionize atoms. Europa’s ionizing radiation would harm or destroy cells in the human body, resulting in radiation illness.

Cream puff clouds that come and go

With more than 4,000 worlds found up until now outside our planetary system, called “exoplanets,” we don’t know of any type of that supplies the comforts of Earthly living– as well as many would be downright headaches. Take Kepler-7b, for example, a gas giant with about the very same thickness as foam board. That means it could actually float in a tub (enjoyable truth: so might Saturn). Like various other exoplanets called “warm Jupiters,” this one is truly near its celebrity– a “year,” one orbit, takes simply 5 Planet days. One side always faces the celebrity, just like one side of the Moon constantly deals with Earth. That means it’s always hot as well as light on one half of this earth; on the other, night never ever finishes. If you’re depressed by gloomy days on Earth, take into consideration that side of Kepler-7b always has thick, unmoving clouds, and also those clouds might even be made of evaporated rock and also iron. And also at more than 2,400 degrees Fahrenheit (1,316 degrees Celsius), Kepler-7b would be a genuine roaster to go to, particularly on the dayside.

[NEW] ทามาดะ โยชิฟูมิ:การจับมือเป็นพันธมิตรกันของกลุ่มพลังที่ต้านประชาธิปไตยในประเทศไทย | change org ผบทบ – POLLICELEE

Powerful Alliance against Democracy in Thailand
การจับมือเป็นพันธมิตรกันของกลุ่มพลังที่ต้านประชาธิปไตยในประเทศไทย

 

หลัง พ.ศ. 2548 การเมืองไทยปั่นป่วนหนัก จนกระทั่งองค์กรระหว่างประเทศหลายแห่งที่จัดอันดับความเป็นประชาธิปไตยของประเทศทั่วโลกเป็นประจำทุกปีได้ให้คะแนนความเป็นประชาธิปไตยของประเทศไทยต่ำมาก กล่าวคือ ประเทศไทยถูกเปลี่ยนสถานะจากการเป็นประเทศที่มีความเป็นประชาธิปไตยมากที่สุดในบรรดาประเทศทั้งหลายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อ10 ปีก่อน กลายมาเป็นประเทศที่มีความเป็นประชาธิปไตยในอันดับท้ายๆ โดยคะแนนของประเทศไทยตกต่ำมากที่สุดเมื่อเกิดการรัฐประหารในวันที่19 กันยายน พ.ศ.2549 คือตกไปอยู่อันดับที่9 (โปรดดูกราฟ) 1หลังจากนั้นระดับความเป็นประชาธิปไตยของประเทศไทยก็กระเตื้องขึ้นมาบ้างแต่ก็ยังไม่กลับคืนสู่อันดับเดิม เช่นกราฟของ The Polity IV Project แสดงว่าในปัจจุบัน คือปี พ.ศ.2556 ความเป็นประชาธิปไตยของประเทศไทยอยู่ในอันดับที่ 4 เมื่อเทียบกับประเทศอื่นๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตัวเลขของ Freedom House ก็เช่นเดียวกันคือคะแนนความเป็นประชาธิปไตยของประเทศไทยในสมัยรัฐบาล พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อยู่ในอันดับที่ 1 เท่ากับประเทศฟิลิปปินส์ การรัฐประหารที่เกิดขึ้นทำให้คะแนนของประเทศไทยตกต่ำลงมากแม้ว่าในระยะหลังคะแนนจะเริ่มดีขึ้น แต่ตัวเลขล่าสุดคือ ปี พ.ศ.2556 นี้ ประเทศไทยก็ยังอยู่ในอันดับที่ 4 เท่ากับประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์ ในขณะที่ประเทศอินโดนีเซียได้อันดับที่1 ประเทศฟิลิปปินส์ได้อันดับที่ 2 และประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยติมอร์-เลสเต (ติมอร์ตะวันออก)ได้อันดับที่ 32ผู้เขียนคิดว่าคนไทยคงไม่ภูมิใจกับตัวเลขเหล่านี้เป็นแน่

 

คะแนนความเป็นประชาธิปไตยที่ต่ำของประเทศไทยมีสาเหตุหลักมาจากการที่คนไทย (หรือบางส่วนของคนไทย)ไม่ค่อยยอมรับระบอบประชาธิปไตยคือการเมืองแบบการเลือกตั้ง โดยปรกติแล้วคนจำพวกที่ไม่ต้องการประชาธิปไตยมักจะเป็นผู้นำประเทศที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้งหรือหากมาจากการเลือกตั้งก็กลัวว่าตนเองจะต้องสอบตกในการเลือกตั้งสมัยหน้า ทำให้พยายามหลีกเลี่ยงการเลือกตั้งแต่ในประเทศไทยการณ์กลับมิได้เป็นเช่นนั้นเลย ดังที่ปรากฏข้อเท็จจริงว่าคนที่ไม่เอาการเลือกตั้งไม่ใช่คนที่กุมอำนาจทางการเมืองที่กลัวว่าตนเองจะต้องสูญเสียอำนาจไปเพราะการเลือกตั้งเห็นได้ชัดว่าคนที่ไม่เอาการเลือกตั้งในประเทศไทยนี้ปฎิเสธการเลือกตั้งก็เพื่อที่จะปฏิเสธผู้นำประเทศที่ได้อำนาจมาจากการเลือกตั้งทั้งนี้โดยพวกเขาไม่คิดที่จะพยายามเอาชนะผู้นำประเทศที่ได้อำนาจมาจากการเลือกตั้งด้วยการลงแข่งขันในสนามเลือกตั้งแต่อย่างใด

 

หากคิดโดยตรรกะหรือโดยสามัญสำนึกแล้วกลุ่มคนที่ปฎิเสธประชาธิปไตยเหล่านี้ไม่น่าจะมีพลังทางการเมือง แต่ที่แท้จริงแล้วพวกเขาทรงพลังมากบทความนี้จึงพยายามอธิบายสาเหตุที่ทำให้กลุ่มคนที่ปฎิเสธประชาธิปไตยมีพลังอย่างมากในสังคมการเมืองไทยโดยมีสมมุติฐานว่าพวกไม่เอาการเลือกตั้งในประเทศไทยมีสองกลุ่มที่จับมือเป็นพันธมิตรกันทำให้มีพลังมากพอที่เคลื่อนไหวทางการเมืองโดยไม่ต้องยอมแพ้ ถึงแม้ว่าจะไม่สามารถเอาชนะบนเวทีประชาธิปไตยได้ก็ตามพลังที่เกิดขึ้นจากการเป็นพันธมิตรทางการเมืองดังกล่าวนี้ทำให้พวกเขาสามารถต่อสู้อย่างยืดเยื้อซึ่งส่งผลให้การเมืองไทยขาดเสถียรภาพ

 

1. การท้าท้ายอำนาจอธิปไตยที่เป็นของประชาชน

 

ในการศึกษาเกี่ยวกับการเมืองในประเทศกาลังพัฒนาประชาธิปไตยเป็นเรื่องที่ศึกษากันมาก ซึ่งเมื่อพูดถึงประชาธิปไตย การจัดหรือไม่จัดการเลือกตั้งโดยมีการแข่งขันของพรรคการเมืองหลายพรรคนับเป็นประเด็นสาคัญที่สุดส่วนการศึกษาเกี่ยวกับระบอบการปกครองที่มีการเลือกตั้ง แต่การเลือกตั้งที่เกิดขึ้นนั้นไม่ใช่การเลือกตั้งที่เสรีและยุติธรรม(competitive authoritarianism)3ก็มีความสาคัญมากขึ้นในหมู่นักรัฐศาสตร์เพราะมีประเทศต่างๆ หลายประเทศที่ปกครองในระบอบที่ไม่เป็นประชาธิปไตยเริ่มจัดให้มีการเลือกตั้งแต่การเลือกตั้งมักมีปัญหา นักรัฐศาสตร์จึงเริ่มสนใจประเด็นเรี่องเสรีภาพกับความยุติธรรมในการเลือกตั้งมากขึ้น

 

อาจกล่าวได้ว่าการเข้าสู่ระบอบประชาธิปไตยมีเงื่อนไขสาคัญที่สุด 2 ประการด้วยกัน เงื่อนไขประการแรก คือการจัดการเลือกตั้งโดยให้ยอมพรรคการเมืองหลายพรรคส่งผู้สมัครลงแข่งขันเงื่อนไขประการที่สอง คือการเลือกตั้งอย่างเสรีและยุติธรรม ซึ่งทั้งสองเงื่อนไขนี้ขาดไม่ได้อย่างเด็ดขาดสาหรับการเป็นประชาธิปไตยอย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะผ่านเงื่อนไขทั้งสองข้อนี้แล้ว ก็ยังไม่สามารถจะรับรองได้ว่าการเมืองเป็นประชาธิปไตยอย่างแท้จริงแล้วแต่กระนั้นก็สามารถกล่าวได้ว่าการเมืองของประเทศใดๆ ก็ตามจะเป็นประชาธิปไตยไม่ได้อย่างแน่นอนถ้าหากยังไม่ผ่านเงื่อนไขทั้งสองประการที่กล่าวมา

 

ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้อาจวัดระดับการเข้าสู่ความเป็นประชาธิปไตยของประเทศต่างๆ โดยพิจารณาว่าประเทศนั้นๆผ่านเงื่อนไขสาคัญประการใดบ้าง เงื่อนไขประการแรก คือมีการจัดการเลือกตั้งที่มีการแข่งขันของพรรคการเมืองหลายพรรคหรือไม่นั้นประเทศที่ยังไม่ผ่านเงื่อนไขข้อนี้ ได้แก่ ประเทศพม่าที่อยู่ภายใต้อำนาจการปกครองของกองทัพมายาวนานประเทศบรูไนที่มีระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์และประเทศลาวกับประเทศเวียดนามที่มีระบอบเผด็จการพรรคเดียวส่วนเงื่อนไขประการที่สอง คือมีการเลือกตั้งอย่างเสรีและยุติธรรมหรือไม่นั้น จะเห็นได้ว่ามีบางประเทศที่ยังคงอยู่ในระบอบเผด็จการที่จัดการเลือกตั้งอย่างไม่เสรีและไม่ยุติธรรมได้แก่ ประเทศมาเลเซีย และประเทศกัมพูชา สาหรับประเทศสิงคโปร์นั้นอยู่ในสภาพที่เสมือนไม่มีพรรคฝ่ายค้านเพราะพรรคฝ่ายค้านได้รับการเลือกตั้งน้อยมาก จึงอาจจัดได้ว่ายังไม่ผ่านเงื่อนไขข้อแรกและแม้ว่าจะถือว่าประเทศสิงคโปร์ผ่านเงื่อนไขข้อแรกแล้วเพราะมีพรรคการเมืองหลายพรรคแต่ประเทศสิงคโปร์ก็ยังไม่ผ่านเงื่อนไขข้อที่สองอย่างแน่นอน

 

เราคงต้องถามว่าการเมืองของไทยผ่านเงื่อนไขสาคัญทั้งสองประการหรือยังหรือการเมืองไทยก้าวมาถึงขั้นตอนใดในกระบวนการเปลี่ยนเข้าสู่ความเป็นประชาธิปไตย นักวิชาการที่ใช้ทฤษฎี “การปกครองแบบมีการแข่งขันในระบบเลือกตั้งที่ไม่เสรีและไม่ยุติธรรม”(competitive authoritarianism) เพื่ออธิบายการเมืองไทย ไม่ได้จัดว่าการเมืองไทยก่อนปีพ.ศ.2531 เป็นระบอบการเมืองดังกล่าวนี้เพราะผู้นำประเทศคือนายกรัฐมนตรีไม่จำเป็นต้องมาจากการเลือกตั้ง4แม้ว่าจะมีการเลือกตั้งแบบพหุพรรคคือมีการแข่งขันของพรรคการเมืองหลายพรรคมานานแล้วและการเลือกตั้งที่เกิดขึ้นก็ค่อนข้างเสรีและยุติธรรมก็ตาม แต่การเลือกตั้งในประเทศไทยเพิ่งจะเริ่มมีความหมายอย่างแท้จริงก็ต่อเมื่อผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีมาจากสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเช่น เมื่อมีการเลือกตั้งใน พ.ศ.2531 และพ.ศ. 2535

 

การเลือกตั้งในประเทศไทยนี้ต้องถือว่าโชคดีมากเพราะเป็นการเลือกตั้งที่ค่อนข้างเสรีและยุติธรรม ซึ่งนับว่าผิดปรกติมากสำหรับประเทศที่ไม่เป็นประชาธิปไตยเหตุที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะว่าการได้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในอดีตไม่ได้ขึ้นอยู่กับการเลือกตั้งดังนั้น นายกรัฐมนตรีจึงไม่มีความจำเป็นใดๆ ที่จะต้องเข้าแทรกแซงการเลือกตั้งจนทำให้การเลือกตั้งต้องเสียเสรีภาพและความยุติธรรมไปโดยไม่จำเป็นต่างจากพรรคฝ่ายรัฐบาลในประเทศสิงคโปร์ มาเลเซีย และกัมพูชา ซึ่งได้ตำแหน่งมาจากการเลือกตั้งนอกจากนี้รัฐบาลของไทยก็ไม่ได้มีอำนาจมากนักในการควบคุมสื่อสารมวลชน รัฐวิสาหกิจ และระบบราชการนักการเมืองที่เป็นรัฐบาลจึงไม่สามารถสร้างระบบการเลือกตั้งที่ฝ่ายตนได้เปรียบพรรคฝ่ายค้านมากๆขึ้นมาได้ จาเป็นต้องปล่อยให้เป็นการเลือกตั้งที่เสรีและยุติธรรมตลอดมา

 

การเลือกตั้งในประเทศไทยในทศวรรษพ.ศ.2520 และ ทศวรรษ 2530 นั้น มีลักษณะสำคัญคือ1) เป็นการเลือกตั้งที่พรรคการเมืองทั้งฝ่ายรัฐบาลและฝ่ายค้านส่งผู้สมัครลงแข่งขันได้และ2) เป็นการเลือกตั้งอย่างเสรีและยุติธรรม โดยนักการเมืองฝ่ายรัฐบาลได้เปรียบพรรคฝ่ายค้านไม่มากนักจะเห็นได้ว่าในช่วงก่อนปี พ.ศ.2548 พรรคการเมืองที่หัวหน้าพรรคดำรงตาแหน่งนายกรัฐมนตรีอยู่ต้องพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งมาโดยตลอดดังนั้น จึงอาจกล่าวได้ว่าการเมืองไทยได้ผ่านเงื่อนไขสาคัญทั้งสองประการและได้ก้าวเข้าสู่การเป็นประชาธิปไตยเรียบร้อยแล้ว

 

เมื่อเป็นเช่นนี้ ยังจะเรียกร้องอะไรอีกเล่า? ผู้เขียนรู้สึกแปลกใจที่เห็นการเคลื่อนไหวทางการเมืองเพื่อโจมตีนักการเมืองเรื่องใช้อำนาจนอกกรอบของกฎหมายและกระทำการทุจริตต่างๆนานา แล้วพยายามปฏิเสธการเมืองแบบเลือกตั้ง เป้าหมายที่โจมตีคือสิ่งที่เรียกกันว่า”ระบอบทักษิณ” แต่ถึงแม้ว่าจะตั้งชื่อว่า”ระบอบ” แต่กลับไร้สาระไร้เนื้อหาจนไม่อาจทราบได้ว่า”ระบอบทักษิณ” เป็นอย่างไร เพราะแท้ที่จริงแล้วเป็นการโจมตีตัวบุคคลคือพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตรเท่านั้นเอง แต่นักเคลื่อนไหวเหล่านั้นได้พยายามสร้าง “ภาพ”ของคนร้ายที่เป็นภัยใหญ่หลวงมาก แล้วพากันโยนบาปไปให้การเมืองประชาธิปไตยซึ่งทั้งหมดนี้เป็นไปเพื่อปฏิเสธ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ถ้าจะพูดอย่างง่ายๆ ก็คือ “เพราะทักษิณไม่ดีจึงไม่เอาประชาธิปไตย” นั่นเอง

 

ผู้เขียนอาจจะอ่านหนังสือน้อยมากจึงไม่เคยได้ยินเลยว่าคนสิงคโปร์ไม่เอาประชาธิปไตยเพราะไม่ชอบลี กวน ยิว (Lee Kuan Yew) หรือคนมาเลเซียไม่เอาประชาธิปไตยเพราะไม่ชอบมหาธีร์ (Mahathir) หรือคนกัมพูชาไม่เอาประชาธิปไตยเพราะไม่ชอบฮุนเซน (Hun Sen) สิ่งที่ผู้คนเรียกร้องกันในประเทศเหล่านี้ก็คือประชาธิปไตยกับการเลือกตั้งที่เป็นเสรีและยุติธรรมแต่ในประเทศไทยกลับเป็นตรงกันข้าม เพราะประชาชนจำนวนมากกล้าปฎิเสธประชาธิปไตยเพื่อปฏิเสธพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร

 

เราคงต้องถามตัวเองว่า จำเป็นหรือไม่ที่เราจะต้อง “ปฎิเสธประชาธิปไตยเพื่อปฎิเสธทักษิณ” โดยทั่วไปแล้วผู้ที่ไม่ชอบประชาธิปไตยก็คือผู้นำในระบอบเผด็จการที่กลัวการตัดสินใจของประชาชนเขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้เกิดการเลือกตั้ง แต่เมื่อมีสถานการณ์ทางการเมืองที่ทำให้เขาไม่สามารถหลีกเลี่ยงการเลือกตั้งได้อีกต่อไปผู้นำระบอบเผด็จการดังกล่าวก็มักจะจัดการเลือกตั้งโดยหาทางจำกัดเสรีภาพและทำให้การเลือกตั้งปราศจากความยุติธรรมเพื่อเป็นหลักประกันว่าพรรคของเขาจะได้รับชัยชนะในการเลือกตั้ง แต่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ไม่ได้ปฎิเสธการเลือกตั้งเลยเพราะเขาประเมินแล้วว่าพรรคการเมืองของเขาจะชนะการเลือกตั้งอย่างแน่นอน แต่ฝ่ายที่โจมตีพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตรมักอ้างว่าเขาแทรกแซงการเลือกตั้งจนทำให้การเลือกตั้งไม่เสรีและไม่ยุติธรรมเขาจึงสามารถชนะในการเลือกตั้งได้ซึ่งเป็นข้ออ้างสาหรับทำลายความชอบธรรมทางการเมืองของพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร เท่านั้น ดังจะเห็นได้ว่าเมื่อมีการเลือกตั้งอย่างเสรีและยุติธรรมเกิดขึ้นในพ.ศ.2550 พรรคการเมืองฝ่ายค้านก็ยังประสบกับความพ่ายแพ้อย่างยับเยินซึ่งคงเป็นหลักฐานสาคัญอันหนึ่งที่แสดงให้เห็นว่าชัยชนะในการเลือกตั้งของพรรคไทยรักไทยไม่ได้มาจากการทุจริตในการเลือกตั้งแต่อย่างใด

 

การที่ยืนยันว่า “ไม่เอาประชาธิปไตยเพราะไม่เอาทักษิณ” หรือการที่บอกออกมาตรงๆเลยว่า “ขอปฎิเสธการเลือกตั้งเพราะไม่ชอบการเลือกตั้ง”นั้น เป็นการให้เหตุผลที่ไม่สามารถจะทำให้อีกฝ่ายหนึ่งยอมรับได้เลย และดูเหมือนเป็นการยอมรับความแพ้ตั้งแต่ยกแรกที่ถกเถียงกันดังนั้น ผู้ที่ปฏิเสธการเลือกตั้งจึงต้องมีคำอธิบายที่สมเหตุสมผลมากขึ้นในการเกลี้ยกล่อมฝ่ายอื่นๆให้เห็นคล้อยตาม ซึ่งปรากฏชัดว่าฝ่ายที่ “ไม่เอาทักษิณ”นั้นได้ใช้แนวความคิด “การเมืองศีลธรรม(moral politics)” มาเป็นอาวุธสาคัญ แกนกลางของแนวความคิดนี้อยู่ที่การโจมตีการทุจริตแต่ไม่ใช่แค่นั้น เพราะยังหมายรวมถึงการจำกัดอำนาจอธิปไตยของประชาชนอีกด้วย อย่างที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่าระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยวางอยู่บนหลักการที่ประชาชนเป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตย ประชาชนทุกชั้น ทุกอาชีพ ทุกท้องถิ่นทุกเพศ ทุกวัย (ยกเว้นคนที่มีอายุไม่ถึงเกณฑ์ที่กฎหมายกำหนด)มีสิทธิเข้าร่วมในการใช้อำนาจทางการเมือง รวมทั้งการลงคะแนนเสียงในการเลือกตั้งและการสมัครเข้ารับการเลือกตั้งอย่างเท่าเทียมกันแต่แนวความคิด “การเมืองศีลธรรม” นั้นในที่สุดแล้วมักนำไปสู่การทำลายหลักความเสมอภาคดังกล่าวนี้ซึ่งประชาชนที่ถูกจำกัดอำนาจอธิปไตยก็คือชาวบ้านหรือประชาชนชั้นล่างนั่นเอง

 

ผู้เขียนคิดว่าในสังคมไทยมีคนสองกลุ่มที่ส่งเสริมสนับสนุน “การเมืองของความไม่เท่าเทียมกัน”

กลุ่มแรก คือกลุ่มคนที่เชื่อมั่นว่าตัวเองอยู่ใน “ประชาสังคม” และถือว่าการสั่งสอนฝึกวินัยให้ชาวบ้านเป็นหน้าที่ของพวกเขาเพราะเชื่อว่าพวกเขาเองมีคุณค่าหรือมีคุณภาพทางปัญญาและทางศีลธรรมสูงกว่าชาวบ้าน พวกเขาเชื่อว่าตนเองเป็น”คนมั่งมี” สิ่งที่พวกเขาคิดว่ามีคุณค่ามากเป็นพิเศษก็คือสิ่งที่พวกเขาครอบครองอยู่เช่น การศึกษา เงินทอง และวิถีชีวิต (life style) แบบชนชั้นกลางซึ่งสิ่ง

เหล่านี้ชาวบ้านหรือประชาชนชั้นล่างยังไม่สามารถจะมีไว้ในครอบครองได้ชาวบ้านจึงไม่ควรจะมีสิทธิเท่าเทียมกับ “คนมั่งมี”ดังนั้น คนกลุ่มแรกนี้จึงเป็นคนจำพวกที่ไม่ค่อยเชื่อในความเท่าเทียมกันภายใต้ระบบกฎหมายและศาลยุติธรรม

กลุ่มที่สองเป็นพวกกษัตริย์นิยมคนพวกนี้เชื่อว่าอำนาจอธิปไตยอยู่ที่สถาบันพระมหากษัตริย์ หรืออย่างมากที่สุดก็มีแนวความคิดว่าสถาบันพระมหากษัตริย์กับประชาชนอาศัยซึ่งกันและกันในการสร้างระบอบประชาธิปไตยขึ้นมา (แนวความคิดเช่นนี้เรียกกันว่า “ราชประชาสมาศัย”5)

 

ทั้งสองพวกที่กล่าวข้างต้นนี้คือพวก”ประชาสังคม” กับพวก “กษัตริย์นิยม”แม้ว่าจะมีความคิดบางอย่างแตกต่างกัน แต่ก็มีความคิดสาคัญร่วมกันอยู่ประการหนึ่งคือ ความคิดที่ต้องการจากัดอำนาจอธิปไตยของชาวบ้านหรือประชาชนระดับล่าง ในปี พ.ศ.2548 สองพวกนี้เริ่มจับมือกันอย่างเปิดเผย ทาให้สามารถแสดงออกทางการเมืองอย่างตรงไปตรงมาเช่น กล้าที่จะโจมตีการเลือกตั้งและประณามประชาชนที่ให้การสนับสนุน พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร โดยไม่เกรงกลัวต่อสิ่งใดการจับมือกันเช่นนี้ทาให้ขบวนการโค่นล้ม “ระบอบทักษิณ”มีพลังสูงขึ้นมาก ถ้าหากสองพวกนี้ต่างก็แยกกันอยู่อย่างโดดเดี่ยวโดยไม่ได้จับมือเป็นพันธมิตรกันแล้วก็คงจะไม่มีพลังที่เข้มแข็งถึงเพียงนี้ด้วยการตั้งเป้าโจมตีที่มองเห็นได้ง่าย คือ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และด้วยการอาศัยอุดมคติอันเดียวกันคือความเป็น”คนดี” คนสองพวกนี้ก็สามารถสร้างความสัมพันธ์กันอย่างแนบแน่นทั้งๆ ที่ไม่มีความจาเป็นอื่นใดที่จะต้องจับมือกัน

ต่อไปนี้ผู้เขียนจะขอวิเคราะห์ชนชั้นกลาง (หรือประชาสังคม)ก่อน หลังจากนั้นจึงจะวิเคราะห์พวกกษัตริย์นิยม

 

2 ชนชั้นกลางต่อต้านประชาธิปไตย

2.1 กรณีประเทศฟิลิปปินส์

ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ประชาชนได้ร่วมกันโค่นล้มรัฐบาลมาหลายครั้งซึ่งเรียกกันว่าการปฏิวัติด้วยพลังของประชาชน (People Power Revolution) การปฏิวัติครั้งแรก ประชาชนสามารถโค่นล้มประธานาธิบดีมาร์กอส(Marcos) ในพ.ศ.2529 หลังจากนั้นระบอบประชาธิปไตยก็เกิดขึ้นครั้งที่สอง เป็นการปฏิวัติที่ทำให้นายโจเซฟ เอสทราด้า (Joseph Estrada) ซึ่งได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีใน พ.ศ.2541ถูกโค่นล้มใน เดือนมกราคม พ.ศ.2544 เหตุการณ์นี้เรียกกันว่า EDSA II (Dos) โดยถือว่าการโค่นล้มประธานาธิบดีมาร์กอสในพ.ศ.2529 เป็น EDSA I (Uno)หลังจากนั้นไม่กี่เดือนก็เกิดเหตุการณ์ EDSA III (Tres)ในเดือนเมษายนและพฤษภาคม ปีเดียวกัน ประชาชนได้ประท้วงรัฐบาลประธานาธิบดีอาร์โรโย่(Arroyo) ที่ได้จับตัวอดีตประธานาธิบดี Estrada6และกลายเป็นเหตุการณ์นองเลือด จุดเปลี่ยนที่น่าสนใจคือการเปลี่ยนแปลงความหมายหรือขอบเขตของคำว่า”ประชาชน” กล่าวคือ ใน EDSA I คำว่า “ประชาชน” หมายความถึงประชาชนทั้งหมดแต่ใน EDSA II คำว่า “ประชาชน”หมายถึง “ชนชั้นกลาง” ที่ดูถูก”ชนชั้นล่าง”หรือ”ชาวบ้าน”ซึ่ง “ชนชั้นล่าง” นี้ก็คือประชาชนที่ก่อการจลาจลต่อต้านรัฐบาลที่ได้รับการสนับสนุนจาก”ชนชั้นกลาง” ใน EDSA III นั่นเอง

 

การแตกแยกของประชาชนและความขัดแย้งระหว่างประชาชนฟิลิปปินส์เกิดขึ้นหลังจากการเมืองเปลี่ยนเป็นประชาธิปไตยในปีพ.ศ. 2529 ประชาชนสองฝ่ายต่างก็มีทัศนคติทางการเมืองของตัวเองและแต่ละฝ่ายต่างก็พยายามสร้างความชอบธรรมให้กับตัวเองพร้อมกับโจมตีอีกฝ่ายหนึ่ง ปรากฏการณ์ดังกล่าวนี้นักวิชาการญี่ปุ่นชื่อคูซากะ(Kusaka) ผู้เชี่ยวชาญสังคมและการเมืองของประเทศฟิลิปปินส์ ได้เขียนหนังสือภาษาญี่ปุ่นที่วางตลาดในปีนี้(พ.ศ.2556) ชื่อหนังสือในภาษาอังกฤษคือAnti-Civic Politics7นักวิชาการหนุ่มคนนี้ยืนยันว่าการเมืองประชาธิปไตยที่ประเทศฟิลิปปินส์นั้นเราควรอธิบายในแง่มุม “การเมืองศีลธรรมภายในประชาสังคม(moral politics in civil society) การเมืองศีลธรรม คือการเมืองที่สร้าง”กลุ่มดี” กับ “กลุ่มร้าย”และขีดเส้นแบ่งระหว่างสองกลุ่มอย่างชัดเจน กล่าวอีกนัยหนึ่งเป็นการเมืองเกี่ยวกับการสร้างคาจากัดความของ”ความดี” และ “ความชั่ว”การเมืองศีลธรรมนี้ต้องแยกออกจากการเมืองผลประโยชน์ซึ่งเกี่ยวข้องกับการแบ่งสรรปั่นส่วนทรัพยากรสิ่งที่สาคัญในการวิเคราะห์เกี่ยวกับการเมืองศีลธรรมนี้ ก็คือการจับตาการต่อสู้เพื่อสร้างอำนาจนำ(hegemony) ว่ากลุ่มใดที่สามารถสร้างคำจำกัดความที่ทำให้คนยอมรับว่ากลุ่มของตนเองเป็น”คนดี” ซึ่งทำให้มีความชอบธรรมที่จะได้อำนาจในการเป็นผู้นำทางปัญญาและทางศีลธรรมของสังคม

 

หากยึดคำอธิบายของคูซากะแล้วเราต้องเรียนรู้สามประเด็นเพื่อเข้าใจการเมืองศีลธรรมในประเทศฟิลิปปินส์ ประเด็นแรกคือแนวความคิดทางการเมืองของชนชั้นกลาง(middle class) ประเด็นที่สองเป็นเรื่องของพื้นที่สาธารณะ(public sphere) เพื่อให้ผู้คนถกเถียงกัน และประเด็นที่สามคือประชาสังคม(civil society)

ประเด็นแรก แนวความคิดทางการเมืองของชนชั้นกลางคูซากะอธิบายว่า นักวิชาการและปัญญาชนโดยทั่วไปมักคิดว่าเมื่อใดที่จำนวนชนชั้นกลางขยายตัวขึ้นโดยที่ชนชั้นกลางที่มีจิตสำนึกพลเมืองและศีลธรรมเหล่านี้ได้เข้ามามีบทบาททางการเมืองมากขึ้นแล้วก็จะทาให้ความขัดแย้งระหว่างชนชั้นกลางกับชนชั้นล่างลดน้อยลงเป็นลำดับ และการเมืองจะเป็นประชาธิปไตยมากขึ้นแต่การสมมตินี้ไม่ตรงกับความเป็นจริง เพราะชนชั้นกลางจะขาด “พวกอื่น” ที่เป็น “มวลชนที่ไม่ดีและไม่มีความเป็นพลเมือง”ไม่ได้เป็นอันขาด ถ้าหากขาดไปแล้วชนชั้นกลางก็จะไม่มีตัวเปรียบเทียบที่จะทำให้ชนชั้นกลางเองมีตัวตนเป็น”พลเมืองที่ดี” ดังนั้นชนชั้นกลางจึงไม่สามารถจะรวมประชาชนทุกคนในประเทศให้เข้ามาเป็น”พลเมืองที่ดี” เหมือนกันหมด จำเป็นจะต้องมีกลุ่ม”พลเมืองที่ไม่ดี” อยู่ด้วยเสมอ

หากกล่าวอย่างรวบรัดก็คือ ในทัศนะของคูซากะเมื่อชนชั้นกลางกำหนดให้ตัวเองเป็น “คนดี”แล้ว พวกเขาก็ต้องสมมติ “คนไม่ดี” ขึ้นมา ชาวบ้านหรือชนชั้นล่างจึงถูกชนชั้นกลางสร้างความหมายให้กลายเป็น”คนไม่ดี” ซึ่งเมื่อเป็น “คนไม่ดี” ก็ไม่ควรจะมีสิทธิมีเสียงทางการเมืองเท่าเทียมกับชนชั้นกลาง

ประเด็นที่สอง พื้นที่สาธารณะคูซากะ อธิบายว่าสังคมฟิลิปปินส์ มีพื้นที่สองเขตหรือสองชั้น คือ “พื้นที่พลเมือง” กับ “พื้นที่มวลชน”เส้นแบ่งระหว่างสองพื้นที่ คือพื้นที่ของ “เรา”กับพื้นที่ของ “เขา” ได้แก่เส้นแบ่งเขตของชนชั้นทางเศรษฐกิจที่เกี่ยวข้องกับการแบ่งสรรทรัพยากรกับเส้นแบ่งเขตทางศีลธรรมที่แบ่ง “คนดี” กับ “คนไม่ดี” ออกจากกัน เส้นแบ่งเขตทางศีลธรรมนี้ไม่ได้ตรึงแน่นอยู่กับที่แต่เปลี่ยนแปลงได้ แต่ที่สาคัญก็คือ ยิ่งเน้นการเมืองเรื่องศีลธรรมมากขึ้นเพียงใดก็จะยิ่งลดความสาคัญของการเมืองเรื่องผลประโยชน์ลงไปมากเพียงนั้นแล้วในที่สุดจึงจะบ่อนทาลายประชาธิปไตยลงไป

ประเด็นที่สาม ประชาสังคมคูซากะ อธิบายว่ามีอยู่สองรูปแบบ แบบแรกคือแบบของต๊อกเกอวิลล์(Tocquevill)8แบบที่สองคือแบบของกรัมชี่(Gramsci)9

 

ประชาสังคมแบบต๊อกเกอวิลล์ ที่ประเทศฟิลิปปินส์คูซากะวิเคราะห์ว่า “ดูเหมือนว่ารวมประชาชนทั้งหมดแต่ในความเป็นจริงแล้วเป็นตัวแทนของชนชั้นกลางที่จับมือกับชนชั้นนำทางธุรกิจ แม้ว่าชนชั้นกลางจะประกาศอย่างเปิดเผยว่าเขาจะวางตัวห่างจากชนชั้นนำทางการเมืองและเรียกหาหลักการแบบสมัยใหม่ เช่น ทุนนิยม ระบบการปกครองหรือสังคมที่เน้นคุณงามความดีของบุคคลมากกว่าฐานะ(meritocracy) และความเป็นระเบียบเรียบร้อย” คูซากะกล่าวด้วยว่า”แนวความคิดที่นักกิจกรรมจากชนชั้นกลางอยากจะสั่งสอนฝึกฝนระเบียบวินัยให้กับคนจนหรือมวลชนที่ด้อยกว่าในเรื่องปัญญาและศีลธรรมนั้นได้ปกปิดเส้นแบ่งเขตที่กาจัดมวลชนออกไปจากประชาสังคม” และ”ชนชั้นกลางอ้างว่าตัวเองเป็น “พลเมือง”และกำหนดว่าคนจนเป็น “มวลชน / ไม่เป็นพลเมือง” จึงสามารถอวดความเหนือกว่าด้านศีลธรรมในประชาสังคม”

 

ส่วนประชาสังคมแบบกรัมชี่นั้นหมายถึงพื้นที่ซึ่งอำนาจนำ (hegemony) ของรัฐกับชนชั้นนำสามารถดัดแปลงประชาชนอย่างแนบเนียนจนประชาชนไม่รู้สึกตัวเพื่อให้ประชาชนเป็นผู้อยู่ใต้การปกครอง (subject) ที่จงรักภักดีต่ออำนาจรัฐและชนชั้นนำที่กุมอำนาจรัฐในขณะเดียวกันประชาชนต่างกลุ่มก็พยายามจะสร้างอำนาจนาของตนเองขึ้นมาเพื่อต่อต้านชนชั้นนำพร้อมกับการเปิดโปงให้เห็นถึงโครงสร้างอำนาจที่แฝงเร้นอยู่ภายใต้เปลือกนอกของความเป็น”พลเมือง” ที่ถูกรัฐและชนชั้นนาสร้างขึ้น

 

คูซากะอธิบายต่อไปว่า “ที่ประเทศฟิลิปปินส์ ชนชั้นกลางเชื่อว่าในด้านศีลธรรมนั้นพวกเขามีสถานะสูงที่สุดคือเหนือกว่ารัฐ ชนชั้นนำทางการเมือง และคนจน และพวกเขาต้องเป็นผู้นำในขบวนการปฏิรูปศีลธรรมสังคม และการเมืองให้ดีขึ้น เนื่องเพราะมีความเชื่อว่าพวกเขาเป็นพระเอกในเหตุการณ์พ.ศ.2529″ ชนชั้นกลางของฟิลิปปินส์คิดว่ามวลชนไม่สามารถจะเข้าร่วมในการเคลื่อนไหวทางการเมืองอย่างอิสระแต่จะต้องถูกปลุกระดมเท่านั้นเพราะมวลชนยังขาดการศึกษาและถูกหลอกได้ง่าย ชนชั้นกลางจึงนิยมใช้คำว่า”ม็อบถูกขนมา” หรือ “ม็อบรับจ้าง”นอกจากนี้ “ชนชั้นกลางยกย่องเหตุการณ์EDSA II (Dos) ว่าเป็นชัยชนะของพลเมืองที่มีศีลธรรมที่ได้โค่นล้มผู้นาทุจริตอย่างนายโจเซฟเอสทราด้า ลงไป ในขณะเดียวกันชนชั้นกลางให้ความหมายต่อเหตุการณ์ EDSAIII(Tres) ว่าเป็นการจลาจลของมวลชนที่ไร้ศีลธรรมอย่างสิ้นเชิง”

เรื่องชนชั้นกลางกับประชาสังคมของประเทศฟิลิปปินส์นี้มีลักษณะหลายอย่างที่คล้ายคลึงกับประเทศไทย

 

2.2 กรณีประเทศไทย

ชนชั้นกลางไทยเริ่มมีความสำคัญหลังเหตุการณ์พฤษภาคมพ.ศ.2535 เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเนื่องมาจากการรัฐประหารของรสช. ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2534 สมัยนั้นประชาชนไทยและผู้เชี่ยวชาญเรื่องการเมืองไทยส่วนมากคาดคิดว่าการรัฐประหารจะไม่เกิดขึ้นหรือแม้ว่าจะเกิดขึ้นก็ไม่สาเร็จอีกแล้วด้วยเหตุผลสำคัญ2 ประการคือ 1) การรัฐประหารไม่บรรลุความสำเร็จทั้งในปีพ.ศ. 2524 และปี พ.ศ. 2528 2) ดูเหมือนว่าสถาบันพระมหากษัตริย์ทรงส่งเสริมประชาธิปไตยและไม่ยอมรับการรัฐประหารอีกแล้วแต่การทำรัฐประหารของ รสช. สาเร็จอย่างผิดความคาดหมายเพราะผู้นำทหารมีเอกภาพสูงมากถึงระดับที่ไม่ค่อยปรากฏในประวัติศาสตร์ไทยเมื่อไม่มีการแตกเป็นกลุ่มที่คานอำนาจของผู้บัญชาการทหารบก ก็ไม่มีใครสามารถหยุดยั้งการรัฐประหารนำโดยผบ.ทบ. ได้ เมื่อ พล.อ.สุจินดา คราประยูร ผบ.ทบ.จับมือกับผู้นำทางทหารรุ่นเดียวกันอย่างแนบแน่นและคุมอำนาจได้อย่างเบ็ดเสร็จก็สามารถก้าวขึ้นมาเป็นนายกรัฐมนตรีได้ภายหลังการเลือกตั้งเดือนมีนาคม พ.ศ. 2535 ทำให้ประชาชนกับนักการเมืองหลายส่วนไม่พอใจอย่างมากเพราะคนเหล่านี้เกรงว่า รัฐบาล พล.อ.สุจินดาคราประยูร จะมีลักษณะคล้ายกับรัฐบาลพล.อ.เปรม ติณสูลานนท์ คือ จะครองอำนาจยาวนานเพราะได้รับการสนับสนุนจากหลายฝ่ายทั้งจากกองทัพ พรรคการเมือง และสถาบันพระมหากษัตริย์ ทั้งๆ ที่ตัวนายกรัฐมนตรีเองไม่ยอมลงสมัครรับการเลือกตั้ง

 

ประชาชนเคลื่อนไหวเรียกร้องให้พล.อ.สุจินดา คราประยูร ลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีตั้งแต่เดือนเมษายนพ.ศ. 2535 เมื่อถึงเดือนพฤษภาคม พล.ต.จำลอง ศรีเมือง ก็กระโดดเข้ามาโดยพยายามระดมคนที่เข้าร่วมชุมนุมเพื่อร้องตะโกนว่า”เหี้ยสุ ออกไป” และเพื่อจะระดมคนให้ได้มากขึ้นพล.ต.จำลอง ศรีเมือง จึงตั้ง “สมาพันธ์ประชาธิปไตย” ขึ้นมา มีนักเคลื่อนไหวเพื่อประชาธิปไตยเป็นแกนนำเช่นนายสมศักดิ์ โกศัยสุข นางประทีป อึ้งทรงธรรม นายแพทย์ สันต์ หัตถีรัตน์ และ นายแพทย์เหวง โตจิราการ เป็นต้น10เมื่อประชาชนเข้าร่วมชุมนุมมากขึ้นผู้นำทหารก็ปราบปรามอย่างรุนแรง (ก่อนหน้านั้นไม่ได้ใช้ความรุนแรงปราบปรามกลุ่มที่เคลื่อนไหวเพราะพล.อ.สุจินดา คราประยูร กับพล.ต.จำลอง ศรีเมือง เป็นนักเรียนนายร้อย จ.ปร. รุ่นเดียวกันและเป็นญาติกันด้วย) ส่งผลให้มีคนเสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก (จนเรียกกันว่าเหตุการณ์”พฤษภาฯทมิฬ”) และในตอนนั้นเองที่พระมหากษัตริย์เสด็จลงมาสั่งสอนทั้งพล.อ.สุจินดา คราประยูร และ พล.ต.จำลอง ศรีเมือง

 

เหตุการณ์ “พฤษภาฯทมิฬ” นี้มีผลต่อการเมืองไทยอย่างมาก ที่สำคัญคือ1) ทหารออกจากเวทีการเมือง 2) นายกรัฐมนตรีต้องมาจากส.ส. เพราะหลังเหตุการณ์ “พฤษภาฯทมิฬ” ได้มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2534 บางมาตรา และ 3) เริ่มมีการกระจายอำนาจ

 

แน่นอนว่าเหตุการณ์นี้ทาให้การเมืองไทยเป็นประชาธิปไตยมากขึ้นและเป็นผลงานของประชาชนทุกชั้น ทุกเพศ ทุกวัย ทุกท้องถิ่น ที่เข้าร่วมหรือสนับสนุนการชุมนุมแต่มีคนพยายามตีความว่าเป็นผลงานของคนเฉพาะบางกลุ่ม และประสบความสำเร็จในการทำให้ผู้คนยอมรับว่าเป็นผลงานของ “ชนชั้นกลาง (ในเขตเมือง)” เพราะว่า1) ในแง่มุมทางวิชาการนั้น ทฤษฎีที่ว่าชนชั้นกลางเป็นผู้นำประชาธิปไตยเข้ามาในประเทศนั้นเป็นแนวความคิดที่มีอิทธิพลสูงมากปัญญาชนจึงยอมรับได้ง่ายมาก 2) ตัวปัญญาชนเองเป็นส่วนสำคัญของ”ชนชั้นกลาง” จึงยอมรับได้ง่ายและอย่างสบายใจมากด้วยและ 3) ได้มีคนชั้นกลางที่เข้าร่วมชุมนุมจริงและเป็นเป้าสายตาชัดเจนจึงดูเหมือนมีสัดส่วนของชนชั้นกลางที่ร่วมชุมนุมมากเกินความเป็นจริง เนื่องจากจำนวน”ชนชั้นกลาง” ที่ขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็วหลังปีพ.ศ.2528 และ”ชนชั้นกลาง”ไม่เคยเข้าร่วมในการเลื่อนไหวทางการเมืองมาก่อน การเข้าร่วมเคลื่อนไหวของชนชั้นกลางจึงเด่นสะดุดตากว่าคนกลุ่มอื่น

 

หลังเหตุการณ์ “พฤษภาฯทมิฬ” นี้ ความคิดเห็นของปัญญาชนที่ได้รับการเผยแพร่ผ่านสื่อมวลชนเป็นเสมือนมติมหาชนซึ่งถ้าหากจะเขียนว่า “มติของปัญญาชนกลายเป็นมติมหาชน”ก็อาจจะเกินความเป็นจริงไปบ้าง แต่ข้อความดังกล่าวนี้ก็ผิดไปจากความเป็นจริงไม่มากนัก11ดังนั้นจึงเกิดสภาวะ “ชนชั้นกลางในเขตเมืองมีเสียงดังทั้งๆ ที่มีคะแนนเสียงน้อย ในขณะที่คนในชนบทมีคะแนนเสียงมากแต่มีเสียงเบา” เนื่องจากชนชั้นกลางเสียเปรียบในการเมืองแบบการเลือกตั้ง จึงไม่พอใจกับการเมืองหลังพ.ศ.2535 ซึ่งทาให้ ส.ส. ที่คุมเสียงข้างมากในสภาผู้แทนราษฎรได้อำนาจ ชนชั้นกลางจึงสนับสนุนการปฏิรูปการเมืองอย่างพร้อมเพรียงกันเพราะพวกเขาเชื่อว่าจะช่วยให้มีโอกาสควบคุมอำนาจของส.ส. ส่วนใหญ่ที่เป็นตัวแทนของชาวบ้านได้บ้างผลที่เกิดขึ้นจากการปฏิรูปการเมืองก็คือรัฐธรรมนูญ พ.ศ.2540นั่นเอง

 

การเลือกตั้งในปีพ.ศ.2544 ซึ่งเป็นการเลือกตั้งครั้งแรกภายใต้รัฐธรรมนูญพ.ศ.2540 ทำให้ประชาชนได้รัฐบาลที่มีลักษณะแปลกใหม่ดีคือเป็นรัฐบาลที่ฟังเสียงของคนส่วนใหญ่แทนคนส่วนน้อยที่มีเสียงดัง ในระยะแรกชนชั้นกลางก็สนับสนุนรัฐบาลนี้ด้วยแต่เมื่อพรรคไทยรักไทยได้ชัยชนะอย่างท่วมท้นในการเลือกตั้ง พ.ศ.2548 ชนชั้นกลางที่ไม่พอใจการเลือกตั้งก็เพิ่มจานวนขึ้นมากเพราะตระหนักแก่ใจอย่างชัดเจนเป็นครั้งแรกว่าตนเองเป็นเสียงข้างน้อยในการเลือกตั้งและคาดการณ์ว่าในปัจจุบันและอนาคตรัฐบาลจะต้องเอาใจคนส่วนใหญ่มากขึ้นไปอีก

 

3 การเมืองที่ถูกต้องในทัศนะของพวกนิยมเจ้า

 

3.1 บันไดสามขั้นสู่อำนาจนาทางการเมือง( hegemony)

ตามระบอบประชาธิปไตยแล้ว เจ้าของอำนาจอธิปไตยคือประชาชนแต่ในเมืองไทยได้มีการต่อสู้กันในเรื่องที่ว่าใครคือเจ้าของอำนาจอธิปไตยมาตั้งแต่ระยะแรกที่ได้รับอิทธิพลตะวันตกเข้ามาคือในสมัยรัชกาลที่ 4 การต่อสู้นี้เข้มข้นขึ้นมากตั้งแต่เกิดการปฏิวัติพ.ศ.2475 เป็นต้นมา เกี่ยวกับประเด็นนี้ณัฐพล ใจจริง ได้อธิบายไว้อย่างชัดเจน กล่าวคือ รัฐธรรมนูญฉบับแรกได้กาหนดว่า”อำนาจสูงสุดของประเทศนั้นเป็นของราษฎรทั้งหลาย”12แต่ฝ่ายนิยมเจ้าประสบความสำเร็จในการแก้ไขข้อความนี้รัฐธรรมนูญฉบับวันที่10 ธันวาคม พ.ศ. 2475 จึงระบุว่า”อำนาจอธิไตยย่อมมาจากปวงชนชาวสยาม พระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขทรงใช้อำนาจนั้น”ซึ่งข้อความดังกล่าวนี้สอดคล้องกับแนวความคิดเรื่อง “อเนกชนนิกรสโมสรสมมติ” เป็นอย่างดี13

 

ฝ่ายกษัตริย์นิยมนั้น แม้ว่าได้พ่ายแพ้ในการต่อสู้เพื่อครองอำนาจทางการเมืองในช่วงระหว่างพ.ศ.2476-2488 แต่ทว่าได้รับความสำเร็จในฟื้นคืนสู่อำนาจด้วยกระบวนการก้าวกระโดดในสามขั้นตอน(hop, skip and jump) ก้าวกระโดดขั้นตอนแรกคือการรัฐประหารใน พ.ศ. 2490 ก้าวกระโดดขั้นตอนที่สองคือการรัฐประหารใน พ.ศ. 2500 และ พ.ศ. 2501 และก้าวกระโดดขั้นตอนที่สามคือเหตุการณ์ 14 ตุลาคม พ.ศ.2516

 

การรัฐประหาร พ.ศ.2490 ทำให้ฝ่ายกษัตริย์นิยมสามารถโค่นล้มกลุ่มปรีดีพนมยงค์ กับ เสรีไทย ซึ่งเรืองอำนาจในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองได้สาเร็จ ในแง่หนึ่งฝ่ายพลเรือนในคณะราษฎรตกจากอำนาจไปเหลือแต่ฝ่ายทหารของจอมพล ป. พิบูลสงคราม แต่ส่วนที่เหลือนี้ก็ถูกโคนล้มลงไปในการรัฐประหารพ.ศ.2500 ซึ่งทาให้บุคคลชั้นนำของคณะราษฎรกลุ่มสุดท้ายต้องพ่ายแพ้และออกจากเวทีการเมืองจนหมดสิ้นมิหนำซ้ำในปีถัดมา อุดมการณ์ของคณะราษฎรก็ได้ถูกปฏิเสธอย่างสิ้นเชิงจากการรัฐประหารพ.ศ. 2501 ซึ่งอาจถือได้ว่าเป็นการ”ปฏิวัติ” ในแง่ที่ได้ล้มล้างมรดกทางการเมืองของคณะราษฎรลงอย่างสิ้นเชิงในทางกลับกันก็หมายความด้วยว่า อุดมคติหรือคุณค่าทางการเมืองของฝ่ายตรงข้ามกับคณะราษฎรได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาแล้ว

 

เหตุการณ์ 14ตุลาคม พ.ศ.2516 ทาให้สถาบันพระมหากษัตริย์ได้อำนาจนำทางการเมืองโดยสถาบันพระมหากษัตริย์ทรงสามารถควบคุมทั้งกองทัพและระบบราชการพลเรือน ทั้งๆ ที่เมื่อ15 ปีก่อนหน้านั้นในสมัยรัฐบาลทหาร ยังไม่ชัดเจนนักว่าในระหว่างสถาบันพระมหากษัตริย์กับกองทัพใครมีอำนาจมากกว่าใครและที่สำคัญยิ่งกว่านั้นก็คือความชอบธรรมด้านประชาธิปไตยที่สถาบันพระมหากษัตริย์สามารถจับกระแสได้กล่าวคือ เมื่อเริ่มจัดการเลือกตั้งอีกครั้งหนึ่งภายหลังจากที่กองทัพยึดกุมอำนาจมายาวนานโดยที่การเมืองเริ่มเปลี่ยนเป็นประชาธิปไตยมากขึ้น อำนาจทางการเมืองย่อมจะตกอยู่ในมือของส.ส. ซึ่งเป็นผู้แทนของประชาชนที่เป็นเจ้าของอำนาจอธิปไตยในระบอบประชาธิปไตยซึ่งในสภาวะดังกล่าวนี้สถาบันพระมหากษัตริย์ยังคงรักษาอำนาจบารมีเอาไว้ได้เพราะทรงเป็นผู้เปิดประตูสู่การเมืองแบบการเลือกตั้งกล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ สถาบันพระมหากษัตริย์ทรงมีอำนาจเหนือ ส.ส. ที่เพิ่งได้ความชอบธรรมทางการเมือง และทรงมีอำนาจเหนือทหารที่สูญเสียความชอบธรรมทางการเมืองไปแล้ว

 

3.2 ระบอบใหม่

อาจารย์เกษียร เตชะพีระ อธิบายว่า “บุคลิกหรือลักษณะเฉพาะของระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข แบบหลัง14 ตุลา 2516 คือพระราชอำนาจมีลักษณะไม่เป็นทางการที่มากกว่าจะเป็นตัวบทกฎหมายลายลักษณ์อักษรที่เป็นทางการ” และ”พระราชอำนาจ ฐานะ และความมั่นคงของสถาบันกษัตริย์อาจขึ้นอยู่กับ…ปัจจัยที่ว่าตัวผู้มาเป็นนายกรัฐมนตรีนั้นเป็น “คนอย่างไร”14

อาจารย์เกษียร เตชะพีระ วิเคราะห์ว่า

จริงๆอย่าง14 ตุลาคม แต่เมื่อได้ก้าวลงไปจัดการทางช่องว่างดังกล่าวหมดไปแล้ว สถาบันพระมหากษัตริย์จะต้องรีบกลับไปอยู่เหนือการเมืองอย่างเดิมโดยเร็วที่สุดเพื่อที่จะได้พร้อมจะได้ลงมาช่วยได้อีก”15

อาจารย์เกษียร เตชะพีระ อ้างถึงข้อความในงานเขียนของอาจารย์ธงทอง จันทรางศุ ซึ่งเขียนไว้ว่า

…หลังเหตุการณ์14 ตุลาคม 2516 มาแล้ว ในการพิจารณาร่างรัฐธรรมนูญบางฉบับได้มีสมาชิกรัฐสภาเสนอแนวคิดที่จะถวายพระราชอานาจในส่วนที่เป็นบทบัญญัติลายลักษณ์อักษรในรัฐธรรมนูญให้เพิ่มพูนหรือชัดเจนขึ้นกว่าแต่ก่อน…ซึ่งเหตุการณ์ได้ปรากฏเป็นที่แจ้งชัดแล้วว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมิได้ทรงมีพระราชประสงค์เช่นนั้น ผู้เขียนจึงเห็นว่าตัวบทรัฐธรรมนูญในส่วนที่ว่าด้วยพระราชอานาจของพระมหากษัตริย์เท่าที่มีอยู่ในเวลานี้(หมายถึงรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ.2521- เกษียร เตชะพีระ) ดูจะเป็นการเหมาะสมและพอเพียงแล้วไม่ควรที่จะแก้ไขเพิ่มเติมแต่ประการใด พระราชอำนาจตามกฎหมายรัฐธรรมนูญในส่วนที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรก็ควรคงไว้ในลักษณะที่ไม่เป็นลายลักษณ์อักษรต่อไปด้วยสามารถอ่อนตัว (flexible) เข้ากับเหตุการณ์บ้านเมืองที่ผันแปรไปแต่ละยุคสมัยได้ดังที่ผู้เขียนได้สรุปไปแล้วในตอนต้นว่า พระราชอำนาจในส่วนนี้จะทรงใช้ได้ในขอบเขตเพียงไรนั้นย่อมขึ้นอยู่กับปัจจัย 3 ข้อ คือ ความจงรักภักดีของราษฎรพระบารมีของพระมหากษัตริย์ และลักษณะของรัฐบาลประกอบกัน หากนำพระราชอำนาจในส่วนนี้ไปบัญญัติเป็นลายลักษณ์อักษรที่แจ้งชัดแล้วก็จะมีลักษณะที่กระด้าง (rigid) อาจไม่เหมาะสมกับความเปลี่ยนแปลงของบ้านเมืองได้สมดังกระแสพระราชดารัสในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลปัจจุบัน ที่เคยพระราชทานสัมภาษณ์ครั้งหนึ่งว่า”สถาบันพระมหากษัตริย์ในประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ”16

 

ดังที่ อาจารย์ธงทอง จันทรางศุอธิบายไว้ว่า อานาจบารมีของพระมหากษัตริย์ขึ้นอยู่กับปัจจัยสามประการ คือ องค์พระมหากษัตริย์เองนายกรัฐมนตรี และประชาชน อาจกล่าวได้ว่านายกรัฐมนตรีที่ดีในสายตาของพวกกษัตริย์นิยมได้แก่นายกรัฐมนตรีที่ไร้ความสามารถหรือขาดเสถียรภาพ จึงต้องอาศัยความช่วยเหลือจากพระมหากษัตริย์ตรงกันข้าม เมื่อนายกรัฐมนตรีมีความสามารถสูงและมีความชอบธรรม โดยมีประชาชนจานวนมากให้ความนิยมชมชอบกลับเป็นสภาพที่ไม่ดีในทัศนะของพวกกษัตริย์นิยม เมื่อมองในแง่นี้ นายกรัฐมนตรีที่มาจากการรัฐประหารและขาดความชอบธรรมแบบประชาธิปไตยนั้นย่อมเป็นนายกรัฐมนตรีที่ดี เช่น อาจารย์ชัยอนันต์ สมุทวณิช ได้กล่าวในที่เสวนาทางวิชาการเรื่อง”ปฏิญญาฟินแลนด์ ยุทธศาสตร์ครองเมือง” ซึ่งจัดที่หอประชุมใหญ่ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ เมื่อวันที่24 พฤษภาคม 2549 ดังนี้

 

…ลักษณะของพรรคในเมืองไทยที่ผ่านมามันเป็นความพยายามที่จะให้พรรคสร้างตัวบุคคลมากกว่า พรรคสร้างหัวหน้าพรรคให้มีลักษณะเป็นผู้นามวลชนเพราะฉะนั้นเราจะเห็นว่า แม้กระทั่งกลับเข้ามาทางานก็ต้องมีคนเอาดอกไม้มาให้เยอะแยะลงไปถึงประชาชน จริงๆ แล้วการที่บุคคลคนเดียวจะทำอะไร แล้วก็มีคนมาแห่แหนเนี่ย ธรรมเนียมไทยเขาไม่ค่อยทำกันเขามีแต่ทำกันก็การที่ประชาชนไปรับเสด็จเท่านั้น

เพราะฉะนั้นสิ่งเหล่านี้ก็อาจจะเป็นส่วนลึกที่พรรคหัวหน้าพรรค ก็ไม่ค่อยรู้ธรรมเนียมเท่าไร เพราะฉะนั้นการที่คนๆ เดียวจะขึ้นมามีอำนาจในสังคมไทยก็เป็นเรื่องที่มีความสาคัญ เพราะว่าประเทศไทยไม่ค่อยจะมีบุคคลเดียวที่ขึ้นมามีอำนาจโดยอาศัยความชอบธรรมจากการเลือกตั้งด้วยเรามองย้อนไป จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ขึ้นมา ก็ไม่ได้มีความชอบธรรมในแง่ว่ามีพรรคการเมืองที่เกิดขึ้นแต่ความชอบธรรมที่ได้มาจากระบบการเลือกตั้งเนี่ย เราก็รู้ว่ามันได้มาเพราะว่ามีแผนการที่เป็นขั้นตอนที่จะทาให้สามารถคุมองค์กรอิสระต่างๆ ได้

 

อีกอย่างหนึ่งก็คือ การที่ต้องการให้ข้าราชการเกิดความเกรงกลัวด้วยแต่ที่สำคัญที่เราน่าคิดคือว่า 5 ปีที่ผ่านมา เราไม่ค่อยเห็นการสร้างพรรคไทยรักไทยมากกว่าสร้างตัวพ.ต.ท.ทักษิณเอง โดยเฉพาะถ้ามีประชาชนกลุ่มหนึ่งมาต่อต้านเราจะเห็นชัดเจนว่าจะมีการสร้างประชาชนอีกกลุ่มหนึ่ง ไม่ได้สนับสนุนพรรคไทยรักไทยแต่สนับสนุนบุคคลคนเดียวโดยตรง

 

เพราะฉะนั้นความสำนึกใหม่อันนี้ผมคิดว่าจะเป็นเรื่องที่เราน่าจะนำไปโยงด้วยว่า สิ่งที่เราเห็นว่าอีกหน่อยถ้าทำอย่างนี้ไปได้สถาบันพระมหากษัตริย์กับประชาชนคงจะต้องห่างออกไป ที่เรียกว่าเป็นเพียงสัญลักษณ์ หมายความว่าพระมหากษัตริย์มีบทบาทในแง่ของพิธีการเท่านั้นแต่นอกนั้นบทบาทอื่นๆ ที่จะมาสัมผัสกับประชาชนจะไม่มี ซึ่งอันนี้ผิดไปจากรัฐบาลสมัยจอมพลสฤษดิ์จอมพลสฤษดิ์ไม่ได้รับเลือกตั้งมา ไม่มีความชอบธรรม แต่จอมพลสฤษดิ์เป็นผู้ที่นำสถาบันพระมหากษัตริย์กับประชาชนเข้ามาใกล้ชิดกันสิ่งนั้นประชาชนจึงสนับสนุนจอมพลสฤษดิ์ แต่ในระยะหลังๆ นโยบายหลายอย่างของรัฐบาลสวนทางกับพระราชดาริค่อนข้างชัดเจน17

 

คำกล่าวข้างต้นนี้ ชี้ให้เราเข้าใจว่าพวกกษัตริย์นิยมมองพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ว่าเป็นภัยต่อสถาบันพระมหากษัตริย์เพราะ 1) พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร มีความชอบธรรมแบบประชาธิปไตยอันมาจากการเลือกตั้ง และ2) ประชาชนสนับสนุน พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อย่างมาก ประเด็นที่สองนี้ เอกอัครราชทูตญี่ปุ่นที่ประจาอยู่ที่กรุงเทพฯในช่วงพ.ศ.2549 เขียนว่า

เมื่อข้าพเจ้าพบกับนายกฯทักษิณเมื่อปลายเดือน เม.ย. 2549 นายกฯคิดอยู่ว่าเขาเผชิญหน้ากับสภาพยุ่งยากเนื่องเพราะประชาชนนนิยมเขามากไปแต่สิ่งที่ปรากฏทีหลังเมื่อเดือนมิถุนายนปีเดียวกัน ในงานฉลองสิริราชสมบัติครบ60 ปี คงได้ทาลายความมั่นใจในตัวเอง ความหลงตัวเองของเขาอย่างสิ้นเชิงเพราะประชาชนได้แสดงความรักนับถือต่อพระมหากษัตริย์อย่างคลั่งไคล้

ข้าพเจ้าคิดว่านายกฯ ทักษิณคงต้องรู้สึก “แพ้” เมื่อเห็นประชาชนแสดงความรักนับถือต่อพระมหากษัตริย์อย่างสมัครใจโดยไม่ได้ถูกบังคับเลยมีหลายโอกาสที่ประชาชนได้เข้ามากรุงเทพฯเพื่อสนับสนุนนายกฯ ทักษิณ แต่จานวนคนนั้นเทียบกับจานวนประชาชนที่รับเสด็จในงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 60ปีไม่ได้เลย ไม่ถึงหนึ่งในสิบด้วยซ้า อนึ่งคนที่สนับสนุนนายกฯทักษิณนั้นส่วนมากถูกจัดตั้งโดยมีค่ารถกับอาหารด้วย…..นายกฯ ทักษิณคงได้เรียนรู้ว่าความนิยมต่อตัวเองสู้กับความรักนับถือต่อพระมหากษัตริย์ไม่ได้18

 

การมองเช่นนี้เป็นเรื่องแปลกและตลกมากเพราะในยุคสมัยนี้คงไม่มีที่ไหนอีกแล้วที่พระมหากษัตริย์กับนายกรัฐมนตรีต้องมาต่อสู้กันในเรื่องความนิยมเช่น สหราชอาณาจักร์หรือญี่ปุ่นสมัยปัจจุบันก็ไม่มีการสู้กันแต่อย่างใด เพราะโดยทั่วไปแล้วพระมหากษัตริย์กับนายกรัฐมนตรีมิได้อยู่ใน “พื้นที่” เดียวกัน เฉพาะในประเทศที่มีการแย่งชิงอำนาจกันเท่านั้นที่จะสามารถเปรียบเทียบได้ว่าฝ่ายใดได้รับความนิยมจากประชาชนมากกว่า

 

อาจารย์เกษียร เตชะพีระ เขียนว่าหากเรานิยาม อำนาจนำ (hegemony) ว่าหมายถึงภาวะการนำโดยผู้ตามยินยอมพร้อมใจและยินดีกระทั่งกระตือรือร้นที่จะตาม(leadership by consent) หรืออีกนัยหนึ่งการที่ผู้ตามยอมปฏิบัติตามการนาโดยไม่ต้องบังคับกะเกณฑ์(non-coercive compliance) แล้ว พาดหัวข่าวในระยะหลังนี้ อาทิ: –

“หยุด จาบจ้วงสถาบันกษัตริย์ ประยุทธ์ลั่น ขอให้เลิกเจ้าหน้าที่รู้หมด ยกพระองค์ท่านเหนือขัดแย้งต้องขจัดเว็บไซต์-ใบปลิว ฮึ่มทหารอยู่กับโจรไม่ได้ ศอฉ.สั่งติดรูปผู้ร้ายทุกด่าน” (มติชนรายวัน,23 ตุลาคม 2553)

“ห้ามแดงชุมนุมรับเลขายูเอ็น ประยุทธ์สั่ง บี้กลุ่มจาบจ้วงสถาบันต่อ จี้ถามผู้ปกครอง-ปู่ย่าตาถึงพระมหากรุณาธิคุณ…” (มติชนรายวัน,26 ตุลาคม 2553)

“Wicheantakes it personally, Police chief vows to crack down on anti-monarchycampaigners as his top priority” (Bangkok Post, 1 November 2010)

ดูจะส่อว่าสถานการณ์กาลังโน้มไปในทางตรงกันข้ามอย่างน่าเป็นห่วง19

 

นี้แสดงว่าอานาจนาของพระมหากษัตริย์เริ่มสั่นคลอนสาเหตุสำคัญคงมาจากการที่มีคนรู้สึกไม่สบายใจที่ดูเหมือนว่าสถาบันพระมหากษัตริย์ถูกใช้เป็นเครื่องมืออันหนึ่งในการต่อสู้เพื่อจำกัดอำนาจอธิปไตยของประชาชนจนทำให้สถาบันพระมหากษัตริย์ถูกมองโดยคนบางกลุ่มว่าเป็นอุปสรรคสำหรับประชาธิปไตย ซึ่งผู้เขียนคิดว่าจะต้องรีบจัดการกับปัญหานี้โดยเร็วที่สุดเพื่อปกป้องรักษาสถาบันพระมหากษัตริย์เอาไว้

 

4 สรุป

 

หากเราดูอย่างผิวเผิน สิ่งที่เป็นตัวเชื่อมระหว่างพวก “ประชาสังคม” กับพวก “กษัตริย์นิยม”คือการต่อต้าน พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร แต่เราต้องตั้งคำถามว่า หลังจากไม่มี พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร แล้ว สองพวกนี้จะเลิกต่อต้านประชาธิปไตยหรือไม่คำตอบก็คงจะเป็น “ไม่” เพราะสิ่งที่เป็นปัญหาตัวจริงสำหรับพวก”ประชาสังคม” กับพวก “กษัตริย์นิยม”ไม่ใช่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร แต่คือระบอบการเมืองที่ผู้นำได้ความชอบธรรมมาจากการเลือกตั้งโดยได้รับคะแนนเสียงจากคนส่วนใหญ่ในประเทศถึงอย่างไรชนชั้นกลางก็ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในการเลือกตั้งถึงแม้ว่าผู้นาคนนั้นจะไม่ใช่พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตรแล้วก็ตาม พวกกษัตริย์นิยมก็เหมือนกัน เมื่อใดที่ผู้นำได้ความชอบธรรมจากการเลือกตั้งสถาบันพระมหากษัตริย์ที่พวกเขาให้ความสำคัญก็ย่อมจะแทรกแซงการเมืองได้น้อยลงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

 

ในแง่นี้ ศีลธรรมอาจจะใช้ได้ดีกว่าสวยกว่า การที่จะพากันต่อต้าน “ทักษิณ” แต่เมื่อประชาชนเรียนรู้มากขึ้นว่า “คนดี” ที่ “การเมืองศีลธรรม” ยกย่องนั้นไม่เคยมีอยู่จริงทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต เมื่อนั้นการใช้ “การเมืองศีลธรรม” ก็จะยากมากขึ้น ตัวอย่างที่ดีคือรัฐบาลพล.อ.สุรยุทธ จุลานนท์ ซึ่งจะต้องถือว่าเป็นรัฐบาลคนดีแต่ผลงานด้านต่างๆ ไม่ค่อยน่าประทับใจ20อนึ่งการสำรวจความคิดเห็นประชาชนโดยสำนักโพลล์ต่างๆล้วนแสดงว่าประชาชนต้องการรัฐบาลที่ทำให้ชีวิตดีขึ้นมากกว่ารัฐบาลที่ไม่ทุจริตคอร์รัปชั่น

 

ความพยายามที่จะจำกัดอำนาจอธิปไตยของประชาชนนั้นไม่มีทางสำเร็จได้เลยการต่อสู้กันได้ดำเนินมานาน 8 ปีแล้ว ก็ยังไม่ยุติ การต่อสู้ยืดเยื้อยาวนานมีปัจจัยสำคัญอยู่ที่สื่อมวลชนที่ได้อำนาจมากขึ้นหลังเหตุการณ์”พฤษภาทมิฬ พ.ศ.2535″ เพราะสื่อมวลชนเป็นกระบอกเสียงของชนชั้นกลางเมื่อสื่อมวลชนมิได้วางตัวเป็นกลางแต่มักจะเข้าข้างชนชั้นกลาง สื่อมวลชนแบบนั้นก็มีบทบาทสูงมากในการต่อสู้ทางการเมืองในระยะ8 ปีที่ผ่านมา

 

“ใบตองแห้ง”กล่าวว่า “สื่อเหลืองสุดโต่งจริงๆ มันเหลือน้อยแต่พวกที่มีมากกว่าคือสื่อทัศนะที่ตั้งตัวเองเป็นตะเกียงชี้นำประชาชน คิดว่าจะต้องนาไปสู่ทิศทางที่ตัวเองเชื่อถือเท่าที่คุยกับหลายราย ยังคิดเรื่องเกมอำนาจ คือสื่อเอาตัวเองไปเล่นเกม มองเรื่องเกมมากกว่าเรื่องหลักการคุยกับน้องบางคน เขาบอกว่า ที่พี่พูดหลักการมันถูกหมดแหละ แต่เราต้องคิดเรื่องเกมด้วยว่าในการเอาชนะการต่อสู้กันจะเป็นอย่างไรต่อไป อนาคตของประเทศจะเป็นอย่างไรต่อไป พูดง่ายๆ ถ้าเป็นประชาธิปไตยโดยสมบูรณ์แบบพรรคเพื่อไทยจะมีอำนาจแบบล้นเหลือ คิดแบบพันธมิตรฯ พอคิดอย่างนี้แล้ว ก็เลยต้องเบรคแล้วให้กลไกตุลาการภิวัฒน์คานอำนาจกับพรรคเพื่อไทย คือเขาไม่เชื่อเรื่องหลักการ ถ้ากระจายอำนาจทำให้ประชาชนตื่นตัวจะตรวจสอบรัฐบาลเอง เขาไม่เชื่อ แต่เขาคิดว่า ต้องพึ่งอำนาจอีกฝ่ายจึงจะถ่วงดุลพรรคเพื่อไทยได้คือความคิดแบบนี้ ทาให้สื่อมองการทำหน้าที่ของตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของเกมอานาจ และพยายามผลักดันให้เป็นไปตามตัวเองต้องการคือ ยอมให้เป็นประชาธิปไตยโดยสมบูรณ์ไม่ได้ ทัศนะแบบนี้ มันสะท้อนออกค่อนข้างเยอะ เวลาที่เราดูนักหนังสือพิมพ์ที่ไม่ได้บอกว่าเหลืองจัดแต่ที่เหลือ ก็ยังมีทัศนะอย่างนี้อยู่เยอะ คือ คิดว่าต้องมีบทบาทชี้นำประชาชน ให้ขวางการเป็นประชาธิปไตยเอาไว้เพื่อไม่ให้เพื่อไทยครองอำนาจเต็มที่ ทัศนะแบบนี้ แฝงในสื่อเยอะ โดยเฉพาะผู้มีบทบาทนำๆในวงการ บางครั้งยอมรับหลักการแต่เขามองเรื่องเฉพาะหน้า เรื่องสถานการณ์เรื่องเกม”21

 

“ใบตองแห้ง”กล่าวด้วยว่า “สายพันธมิตรฯ มาจากภาคประชาสังคมซึ่งคิดเรื่องความเหลื่อมล้ำ คิดเรื่องความเป็นธรรม คนยากจน ชีวิตประชาชน ถูกเอารัดเอาเปรียบความคิดด้านนี้มีมากกว่า” และ “ปัญหาคือพันธมิตรฯ ไปคิดเรื่องการเอาชนะ ไปคิดเรื่องล้มระบอบทักษิณอย่างเดียว กระทั่งยอมเสียจุดยืนประชาธิปไตยไป”22มาถึงจุดนี้ผู้เขียนไม่แน่ใจเสียแล้วว่า ที่ “ใบตองแห้ง” กล่าวถึงนี้เป็นเรื่องของประเทศไทยหรือประเทศฟิลิปปินส์

 

 

เชิงอรรถ

1http://www.systemicpeace.org/polity/polity4.htm  

2http://www.freedomhouse.org/sites/default/files/FIW%202013%20Booklet.pdf

3 Steven Levitsky and LucanA. Way, (CambridgeUniversity Press, 2010).

4 Ibid.,chapter 1.

5 สำหรับคำอธิบายเกี่ยวกับคำนี้ดู สายชล สัตยานุรักษ์, (มติชน,2550)ม หน้า 181-182. สนธิ ลิ้มทองกุลก็พูดถึงคำนี้เช่นใน 11 พ.ศ. 2548, สนธิ ลิ้มทองกุล และ สโรชา พรอุดมศักดิ์, (สำนักพิมพ์บ้านพระอาทิตย์,2546, หน้า 341-342. 

6 Joseph Estrada ได้รับเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีของเมืองหลวง Manilaในเดือนพ.ค. ปีนี้(พ.ศ.2556) ในขณะเดียวกัน Arroyoได้รับเลือกตั้งเป็นส.ส.ใน 2554 และImelda Romu?ldez Marcos ได้รับเลือกตั้งเป็น ส.ส.ใน 2556 เป็นสมัยที่สาม

7 KusakaWataru, (in Japanese) (Tokyo: Hosei University Press, 2013). โปรดอ่าน KusakaWataru, “Governing Informalities of the UrbanPoor: Street Vendors and Social Order Making in Metro Manila”, Yuko Kasuya andNathan Gilbert Quimpo (ed), (AnvilPublishing, 2010), pp.362-389.; KusakaWataru, “Moralization of Class Politicsin Metro Manila: Criminalization of the Urban Poor under the DisciplinaryGovernance of the Metro Manila Development Authority”, a paper delivered at the9th International Conference on the Philippines, Michigan State University,October 28-30, 2012.ด้วย

8 Alexis-Charles-HenriCl?rel de Tocqueville

9Antonio Gramsci

10 แกนนำเหล่านี้แยกเป็น”เสือเหลือง”กับ”เสือแดง”แต่มานั้น ซึ่งน่าสนใจมาก ผู้เขียนเดาว่าความแตกต่างนี้ขึ้นอยู่กับว่าเขายืนเคียงข้าง”ชนชั้นกลาง” หรือ”ชาวบ้าน”ตั้งแต่แรก แต่เรื่องนี้จะต้องทำการศึกษาเพิ่มเติมในอนาคต 

11โปรดดูWilliam A. Callahan, , (Singapore: ISEAS, 1998), chapter 2.

12ณัฐพล ใจจริง,(นนทบุรี:ฟ้าเดียวกัน, 2556), p.14.

13Ibid., p.15.

14ปาฐกถา”เกษียร เตชะพีระ” ระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข:ที่มาและที่ไป (มติชนรายวัน 10 ม.ค. 2554) (http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1294670418&grpid=&catid…)

15ระบอบประชาธิปไตยแบบหลัง14ตุลาคม, (มติชนรายวัน 15 ต.ค. 2553) (http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1287142342&grpid=no&cat…) (เน้นโดยผู้เขียน)

16ลักษณะของประชาธิปไตยแบบหลัง14 ตุลาฯ : พระราชอำนาจ, (มติชนรายวัน 22 ต.ค. 2553)(http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1287740329&grpid=no&cat…),อ้างจาก ธงทอง จันทรางศุ, (2548,128) (เน้นโดยผู้เขียน)

17″ชำแหละ”ปฏิญญาฟินแลนด์” ชู”ปฏิญญาธรรมศาสตร์”ปกป้องสถาบันกษัตริย์”, (รายวัน 25 พฤษภาคม พ.ศ.2549 (http://www.matichon.co.th/matichon/matichon_detail.php?s_tag=01p01062505…) (เน้นโดยผู้เขียน).

 

18 Kobayashi Hideaki, การรัฐประหารกับการเมืองไทย: 1035 วันของทูตญี่ปุ่น(Tokyo: Umani Books, 2010)(in Japanese), pp.66-67, (เน้นโดยผู้เขียน).

19เกษียร เตชะพีระ,”ระบอบประชาธิปไตยแบบหลัง 14 ตุลาฯ วิกฤตและการท้าทาย”, (มติชนรายวัน 12 พ.ย.2553)(http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1289552626&grpid=no&cat…)

20ผู้เขียนคิดว่ารัฐบาลพล.อ.สุรยุทธ จุลานนท์ ไม่ใช่ขาดความสามารถแต่ถูบังคับให้รับภารกิจที่เป็นไปไม่ได้ (mission impossible) มากไป

21″ใบตองแห้ง”วิจารณ์ “เพื่อไทย” ชม “ประชาธิปัตย์” ต้อนรับปีใหม่2556″, มติชน, 31 ธันวาคม พ.ศ. 2555, (http://www.matichon.co.th/news_detail.php?newsid=1356784897&grpid=01&cat…=),(เน้นโดยผู้เขียน)

22″ใบตองแห้ง”วิจารณ์ “เพื่อไทย” ชม “ประชาธิปัตย์” ต้อนรับปีใหม่2556″, (เน้นโดยผู้เขียน)


CHANGE.ORG: CÓMO FUNCIONA


La plataforma virtual conocida en todo el mundo, funciona juntando firmas para hacer diferente tipo de pedidos: desde ayuda a un niño con cáncer hasta el cuidado ambientalista. En Pinamar son más de 14.000 anotados y en Argentina más de 8 millones.

นอกจากการดูบทความนี้แล้ว คุณยังสามารถดูข้อมูลที่เป็นประโยชน์อื่นๆ อีกมากมายที่เราให้ไว้ที่นี่: ดูเพิ่มเติม

CHANGE.ORG: CÓMO FUNCIONA

Change.org คืออะไร


คุณตุลย์ ปิ่นแก้ว ผู้อำนวยการเว็บไซต์ Change.org ประเทศไทย จะมาเล่าถึงที่มาที่ไปของ เว็บไซต์เพื่อการรณรงค์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก แล้วทำไมคนไทยกว่า 3 แสนคนถึงได้มาร่วมสนับสนุน จนเกิดการเปลี่ยนแปลงมากมายในสังคมตลอด 1ปีที่ผ่านมา
Change.org เว็บไซต์ที่สนับสนุนให้คนทุกคนสามารถเป็นนักรณรงค์ได้ด้วยตนเอง ที่มีผู้ใช้มากที่สุดในโลกฉลอง 1ปีแห่งการทำงานในประเทศไทยพร้อมชวนคนอยาก \”เปลี่ยน\” ร่วมกันในงาน \”คนธรรมดา…เปลี่ยนสังคมได้จริงหรือ\” ในวันอาทิตย์ที่ 15 กันยายนนี้ ณ อุทยานการเรียนรู้ TK Park ชั้น8 Central World
ข้อมูลเพิ่มเติม https://www.facebook.com/Change.orgThailand
ร่วมสนับสนุนทุกการเปลี่ยนแปลง โดย
องค์กรสร้างสรรค์เพื่อสังคม iCARE และ MAGNOLIA
https://www.facebook.com/iCAREClub
https://youtube.com/user/iCAREClub

Change.org คืออะไร

Cómo iniciar tu petición en Change.org


¿Quieres iniciar una petición en Change.org pero no sabes cómo?
Ve este tutorial, donde encontrarás unos útiles consejos que llevarán tu petición a la victoria.

Cómo iniciar tu petición en Change.org

The Amended Goodsyard Proposal: A Summary by David Donoghue


David Donoghue explains the issues with the amended Bishopsgate Goodsyard proposal.
Please sign the petition online at: https://www.change.org/p/localcouncilsandtheglarejectthebishopsgategoodsyarddevelopmentproposals
Formally object: http://morelightmorepower.co.uk/object
Subscribe for updates: http://www.morelightmorepower.co.uk/contact/

The Amended Goodsyard Proposal:  A Summary by David Donoghue

ผบ.ทบ. ออกโรงส่งสัญญาณ “ปกป้องสถาบันฯ-ม.112” ผ่านทวิตเตอร์ส่วนตัว| ข่าวเด่น | TOP NEWS


ทักษิณเพื่อไทยเปิดประเทศTOPNEWS
ติดตามข่าวคลิปเด่นได้ที่ : https://bit.ly/TOPKhaodenxSubYT
.
ดาวน์โหลด APP : TOP NEWS : http://onelink.to/c68pbd
.
โฆษณาติดต่อ (คุณติ๊ก)
worarak@topnews.co.th
0816490178
.
ติดตามข่าวสารจากทางเราได้ จากทุกๆ ช่องทาง
กล่อง PSI, INFOSAT, GMMZ, IPM , CSAT, TIK , 3BB, TOT ช่องหมายเลข 77 , AIS ช่องหมายเลข 658
.
Website : https://www.topnews.co.th
FB : https://bit.ly/FBTOPTV
IG : https://bit.ly/IGTOPTV
Twitter : https://bit.ly/TWTOPTV
Line : https://bit.ly/LINExTOPTV

ผบ.ทบ. ออกโรงส่งสัญญาณ “ปกป้องสถาบันฯ-ม.112” ผ่านทวิตเตอร์ส่วนตัว| ข่าวเด่น | TOP NEWS

นอกจากการดูบทความนี้แล้ว คุณยังสามารถดูข้อมูลที่เป็นประโยชน์อื่นๆ อีกมากมายที่เราให้ไว้ที่นี่: ดูวิธีอื่นๆGeneral news

ขอบคุณมากสำหรับการดูหัวข้อโพสต์ change org ผบทบ

Leave a Comment